Proces skanowania polega na konwertowaniu dokumentu do formy elektronicznej. W jego wyniku otrzymujemy plik rastrowy, składający się pikseli (punktów o określonym kolorze) ułożonych w linie. Rozdzielczość skanowania (rozdzielczość docelowa) jest określana w ilości punktów na cal (dpi – dots per inch). Przykładowo rozdzielczość 100 dpi oznacza, że otrzymamy 10 000 punktów na cal kwadratowy, 200 dpi daje nam 40 000 punktów na cal kwadratowy. Zauważ, że dwukrotne zwiększenie rozdzielczości zwiększy czterokrotnie ilość punktów, co spowoduje również czterokrotne zwiększenie objętości pliku.

Wielkość wynikowego pliku zależy od rozmiarów ilustracji oraz zastrosowanej rozdzielczości. Na przykład kolorowa ilustracja, zajmująca połowę formatu A4, zeskanowana w rozdzielczości 72 dpi zajmuje 700-800 Kb, zastosowanie rozdzielczości 100 dpi daje nam plik o objętości około 1500 Kb, zaś przy rozdzielczości 200 dpi otrzymujemy w efekcie 6000 Kb. Przy skanowaniu formatu A4 pliki moją zająć nawet kilkadziesiąt megabajtów. Skanowanie w trybie czarno-białym (Lineart) lub w odcieniach szarości (Gray) wymaga dużo mniej miejsca - proporcjonalnie około 1/3 –1/4 i 1/10, wielkości pliku w trybie kolorowym.

Przy wyborze rozdzielczości powinniśmy wziąść pod uwagę jakie jest docelowe przeznaczenie skanowanych materiałów. Jeżeli grafika będzie zamieszczona na stronie internetowej i nie będzie zbyt dużych rozmiarów, można zastosować najniższą możliwą rozdzielczość czyli 72 dpi (jest to największa rozdzielczość możliwa do uzyskania na monitorze). Jeżeli chcesz uzyskać obraz o znacznie lepszej jakości zastosuj rozdzielczość 100 dpi.

Jeżeli chcemy dysponować wysokiej jakości ilustracjami należy zastosować dwa razy większą rozdzielczości.

Kiedy skanujesz na użytek materiałów drukowanych zastosuj rozdzielczość nie mniejszą niż 300 dpi.

Tekst należy skanować w rozdzielczości 300 dpi.
 

Jeżeli interesuje nas tylko pewna część ilustracji, to nie jesteśmy zmuszeni do skanowania od razu całej ilustracji. Mamy do dyspozycji opcje wstępnego skanowania (prescan, preview), czyli podglądnięcia zawartości obrazu w niskiej rozdzielczości. Następnie możemy zaznaczyć fragment, który chcemy zeskanować i użyć opcji “scan” do właściwego skanowania. Na bieżącą mamy podawane romiary ilustracji oraz przewidywana wielkość docelowego pliku (niekompresowanego w formacie TIFF).

Już na etapie skanowania możemy zastosować wstępną obróbkę obrazu.

2. Korekcja obrazu (Zakładka Enhance):

Brightness (jasność), Contrast (kontrast) – pozwala na ustalenie poziomu rozpiętości pomiędzy najjaśniejszym a najciemniejszym punktem obrazu. W przypadku obrazów kolorowych mamy możliwość takiej regulacji dla każdego z trzech podstawowych kolorów (czerwonego, zielonego lub niebieskiego)

Gamma (korekcja Gamma) – pozwala ustawić poziom bieli dla cieni (półtonów) i miejsc jasnych obrazu. Korekcję taką możemy stosować zarówno do obrazów szarych jak i kolorowych (także dla każdego z podstawowych kolorów).

3. Descrining – wygładzanie obrazu wiążące się z rozmyciem konturów. Więcej na ten temat w artykule o efektywnym skanowaniu.
 

Zeskanowane obrazy zapisuj w 24-bitowych formatach, które stosują bezstratną kompresję np.: TIFF, BMP, PCX, PSD. Dzięki temu będziesz mieć w przyszłości możliwość dalszej obróbki obrazu. Dopiero przygotowywując ilustrację na sieć zastosuj format GIF lub JPG.
 

• OCR (Optical Character Recognition) – oprogramowanie do rozpoznawania tekstu

• piksel – podstawowa jednostka obrazu, najmniejszy możliwy do wyświetlenia lub wdrukowania punkt